67 lat temu luty w naszym mieście był wyjątkowo gorący. I nie miało to nic wspólnego z pogodą.

Dnia 31-ego stycznia 1945r czerwonoarmiści zbliżyli się do Bielska-Białej. Dzień później 1-ego lutego przypuścili pierwszy atak na miasto. Do najcięższych walk doszło o Lipnik Górny, gdzie Niemcy zgromadzili znaczne siły do obrony tegoż odcinka. W postaci czołgów, armat i innego ciężkiego sprzętu. W walkach o miasto brały udział okryte złą sławą, elitarne jednostki Wafen-SS. W ciągu 10 dni walk żołnierze radzieccy posunęli się jedynie o około 12 km do przodu. 9-ego lutego Rosjanie obeszli miasto od południa, także zajęli dzielnicę Leszczyny. Dnia następnego czerwonoarmiści wdarli się do centrum miasta, gdzie 10-ego i 11-ego lutego toczyły się zacięte i krwawe boje. 12-ego lutego były likwidowane już ostatnie punkty niemieckiego oporu. 13-ego lutego Armia Czerwona zajęła Jaworze. Po czym front stanął praktycznie w miejscu. Na linii Jaworze, Skoczów, Strumień, Chybie. Zgrupowane w tym rejonie wojska niemieckie broniły drogi do strategicznego obszaru, jakim było Zagłębie Ostrawsko-Karwińskie. Stąd też wojska niemieckie próbowały nieskutecznego kontruderzenia, co zaskutkowało krwawymi i wyczerpującymi walkami pozycyjnymi, które w niektórych miejscach trwały aż do początku maja 1945 roku. Wskutek silnej i zaciekłej obrony w trakcie zdobywania Bielska i okolic poległo ponad 15 tysięcy żołnierzy radzieckich. Po wyzwoleniu miasta i przetoczeniu się machiny wojennej przyszła druga fala czerwonoarmistów, którzy dokonywali rabunków, gwałtów oraz innych możliwych zniszczeń.

Autor

Marcin Błahut

Foto

Daria Sanetra (Operacja Południe 2011)